Reform Hareketleri
Almanya’da Reform
Hristiyanlık, XVI. yüzyıla kadar Avrupa’da Katoliklik ve Ortodoksluk olmak üzere iki mezhebe ayrılmıştı. Orta ÇaÄŸ’dan itibaren Katolik Kilisesi giderek bozuldu.
Haçlı Seferleri, Coğrafi Keşifler ve Rönesans ile birlikte kilise ve papaya güven sarsıldı.
Hümanizm sayesinde, Hritiyanlığın kaynağı olan İncil’in özüne dönüş baÅŸladı.
Matbaanın kullanılmaya baÅŸlanmasıyla iletiÅŸim kolaylaÅŸtı, İncil tabu olmaktan çıkarak baÅŸta Almanca olmak üzere çeÅŸitli dillere çevrildi. İncil diÄŸer dillere çevrildikçe İncil’de yazan bazı ÅŸeylerin kilisenin söylediklerine uymadığı anlaşıldı.
1517′de Martin Luther, Wittenberg kilisesi duvarına astığı 95 maddelik bir bildiri ile Endülüjans satışına itiraz etti.
Papa X. Leon, 1520 yılında Luther’i afaroz etti. Luther’in düşünceleri kısa zamanda yayılarak Protestan Mezhebi adını aldı.
Ogsburg AntlaÅŸması ile de Almanya’da Lutherianizm serbestlik kazandı.
Avrupa’da Reform
Fransa: John Calvin önderliÄŸinde baÅŸlayan reform hareketi, Calvinizm olarak adlandırıldı. Calvinizm, 1598′de ilan edilen Nant Fermanı ile Fransa’da serbest bırakıldı.
İngiltere: Reform kral VIII. Henry tarafından baÅŸaltıldı. VIII. Henry, Katolik Kilisesi’nden ayrılarak Anglikanizm Mezhebi ve Anglikan Kilisesi’ni kurdu.
İskoçya: Calvinizm’in temel prensipleri benimsendi. Calvinizim İskoçya’da Presbiteryanizm adını aldı. isveç, Norveç ve Danimarka’da da Protestan mezhebi kabul edildi.
Reform’un Sonuçları
Avrupa’da mezhep birliÄŸi bozuldu.
Katolik ve Ortodoks mezheplerinin yanı sıra Protestanlık (Lutherianizm), Fransa’da Calvinizm, İngiltere’de Anglikanizm ve Kuzey Avrupa’da Presbiteryanizm mezhepleri ortaya çıktı.
Reform hareketi sadece Katolik Kilisesi’ni kapsadı, Ortodoks Kilisesi bu hareketten etkilenmedi.
Papalar eski nüfuzlarını kaybetti.
Katolik Kilisesi varlığını sürdürebilmek için ıslahatlara başvurdu.
Eğitim kilise kontrolünden çıkartılarak laik bir eğitime geçildi.
Katolik Kilisesi’nden ayrılan ülkelerde kilisenin mallarına el konuldu.
Reform Avrupa’da dini bölünmelerin yanı sıra birtakım siyasi bölünmelere de neden oldu. Bu durum Avrupa’da Osmanlı’ya karşı Hıristiyan birliÄŸini saÄŸlamaya çalışan Åžarlken’in aleyhindeydi.


